Dwa przepisy na pyszne desery z migdałami

Migdały – właściwości zdrowotne

Orzechy, w tym migdały, to szczególna pod względem wartości odżywczych grupa produktów. Zawierają one wiele korzystnych dla zdrowia substancji, wśród których wymienić można m.in. chroniące przed chorobami sercowo-naczyniowymi jednonienasycone kwasy tłuszczowe, poprawiający pracę przewodu pokarmowego błonnik, liczne składniki mineralne oraz witaminy. Biorąc pod uwagę mnogość korzyści zdrowotnych wiążących się ze spożywaniem orzechów, warto zadbać o to, by znalazły się one w naszej codziennej diecie. W tym artykule przygotowaliśmy 2 propozycje przepisów, które pozwolą Ci przemycić migdały w pysznych i szybkich deserach.

Przepis na cytrynowy deser jogurtowy z prażonymi w miodzie migdałami

Składniki (do przygotowania 2 porcji):

– jogurt naturalny 400 g (1 duże opakowanie)

– skórka z cytryny 1/4 łyżeczki

– migdały blanszowane 60 g (4 łyżki)

– miód 50 g (2 łyżeczki)

Sposób przygotowania:

Jogurt wymieszać ze skórką z cytryny i 1 łyżeczką miodu. Do 2 miseczek nałożyć jogurt z tymi dodatkami. Na rozgrzaną patelnię wrzucić migdały blanszowane i prażyć przez kilka minut. Dodać pozostały miód i smażyć przed 10-15 sekund. Migdały w miodzie położyć na jogurcie. Podawać bezpośrednio po przygotowaniu.

Przepis na ciasteczka z mąką migdałową

Składniki (do przygotowania około 15 ciasteczek):

– zmielone migdały blanszowane 175 g

– masło 80 g

– żółtka 2 sztuki

– cukier biały (kryształ) 60 g

– cukier wanilinowy 10 g

– proszek do pieczenia 1 płaska łyżeczka

– szczypta soli

Sposób przygotowania:

Zmielone migdały blanszowane, proszek do pieczenia, sól i oba rodzaje cukru wymieszać w misce. Dodać posiekane masło i żółtka. Zagnieść gładkie ciasto i uformować z niego kulę. Teraz ciasto należy schłodzić. Jeśli masz sporo czasu, włóż je do lodówki na 1-2 godziny. Jeśli chcesz, by ciastka były gotowe jak najszybciej, ciasto umieść na 20 minut w zamrażalniku. Po tym czasie, wyjmij je i uformuj ciasteczka. Najlepiej oderwać ilość ciasta wielkości mniej więcej dużego orzecha włoskiego, uformować małą kulkę i lekko spłaszczyć ją dłonią, nadając jednocześnie ładny kształt. Po uformowaniu ciasteczka układaj na dużej blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Należy zachować odstępy między ciastkami, ponieważ urosną one w czasie pieczenia. Blachę z ciasteczkami włóż do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C. Piecz przez ok. 12 minut, pilnując by nie zrumieniły się za bardzo (czas pieczenia może się różnić w zależności od wielkości ciasteczek i rodzaju piekarnika). Wyjmij z piekarnika i poczekaj, aż lekko wystygną (około 30 minut), po czym przełóż je delikatnie na metalową kratkę aż do momentu całkowitego wystudzenia.

 

Jak wyhodować kiełki i dlaczego warto?

Kiełki to nic innego jak rośliny w bardzo wczesnej fazie wzrostu, tuż po uwolnieniu się z nasionka. Dostępne są kiełki różnych gatunków, w tym kiełki rzodkiewki czy brokuła, a ich olbrzymią zaletą jest to, że są… zdrowsze od swoich dorosłych odpowiedników. Kiełki brokuła mają aż 10 razy więcej witamin (A, C, E i wielu innych) niż dorosły brokuł, dzięki czemu wystarczy zjeść ich niewielką garstkę, by zaspokoić swoje dzienne zapotrzebowanie na sporą część składników odżywczych.

Kiełki – bomba witaminowa i cud natury

Nasionko zaopatrzone jest we wszystkie substancje, które będą potrzebne młodej siewce do wzrostu. Roślina rodzicielska zaopatrzyła je w porcję składników mineralnych jak potas, fosfor, żelazo, cynk, dorzuciła białko, kwasy tłuszczowe i antyoksydanty, a wszystko to, by zapewnić swojemu potomstwu jak najlepszy start. Tuż po wykiełkowaniu roślinki są niezwykle bogate w mikro- i makroelementy, bo wkładają całą swoją energię we wzrost i ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, a że są malutkie, wysokie zaledwie na kilka centymetrów, to wszystkie zawarte w nich związki są bardzo skoncentrowane. Dlatego jedzenie kiełków jest dla nas zdrowe – zjadając je, zjadamy tak naprawdę cały zapas substancji odżywczych potrzebny do stworzenia gotowej, dużej i dorosłej rośliny.

Jak wyhodować kiełki?

Możemy kupić gotowe opakowanie z kiełkami, ale jeśli chcemy jeść je regularnie, wtedy nie jest to zbyt opłacalne. Do hodowli kiełków przyda nam się kiełkownica. Na rynku dostępne są modele wykonane z różnego tworzywa, o różnej wielkości i pojemności, więc każdy znajdzie model dla siebie. Potem już uprawa kiełków jest prosta – wystarczy wsypać nasiona (ważne! muszą to być nasiona przeznaczone do hodowli kiełków, gdyż tylko wtedy mamy pewność, że są pozbawione środków grzybobójczych, pestycydów i innych niepożądanych preparatów chemicznych, których nie chcemy jeść na kanapce) i dbać o to, by miały stale wilgotne środowisko. Kiełkownica zapewni im warunki szklarniowe oraz dostęp światła słonecznego i powietrza, a my już po kilku dniach będziemy mogli cieszyć się pełnowartościowymi, gotowymi do zjedzenia kiełkami.

Do czego przydadzą się kiełki?

Gdy mamy już swój zapas kiełków, możemy się zastanawiać, do czego właściwie je wykorzystać? W smaku są zbliżone do rośliny rodzicielskiej, tak więc kiełki daje nam to już jakieś wyobrażenie o ich smaku, a zastosowań dla kiełków jest mnóstwo. Jeśli nasza kiełkownica będzie w stałym użyciu, możemy sobie zapewnić różnorodność i hodować co kilka dni inne gatunki, by wykorzystać do maksimum możliwości tych zielonych i pysznych maleństw. Kiełki doskonale sprawdzą się:

– na kanapkach, w burgerach i zapiekanych sandwichach

– w daniach z woka typu stir-fry

– w farszach warzywnych do naleśników, pierogów itp.

– jako składnik sałatek

– jako dodatek do obiadu, zamiast surówki.

Możemy je polewać dressingiem, zjadać na surowo albo po podgrzaniu, a wprowadzenie ich do swojej diety sprawi, że każdy nasz posiłek będzie bogaty w witaminy, minerały i substancje odżywcze.

 

Prozdrowotne właściwości kaszy orkiszowej

Orkisz – zapomniane zboże wraca do łask

Orkisz (Triticum spelta L.) zwany potocznie „szpelcem”, jest obok samopszy i płaskórki, jednym z najstarszych gatunków pszenic. Wraz z rozwojem nowoczesnego, wysoko nakładowego rolnictwa, wyhodowane zostały wysoko plonujące odmiany pszenicy zwyczajnej (Triticum aestivum L.). Z uwagi na wyższy poziom plonowania, stopniowo wyparły one z uprawy orkisz oraz inne gatunki pszenic. W ostatnim czasie, wraz ze wzrostem zainteresowania konsumentów produktami rolnictwa ekologicznego, do łask powrócił również orkisz, który świetnie daje sobie radę w warunkach ekstensywnej, ekologicznej uprawy.

Różnorodność produktów z orkiszu

W sklepach z żywnością ekologiczną oraz w piekarniach oferujących tradycyjne pieczywo, znajdziemy całą gamę produktów z ziarna orkiszu. Do najpopularniejszych należą:

– mąka orkiszowa

– makarony orkiszowe

– płatki orkiszowe

– kawa z orkiszu

kasza orkiszowa

Właściwości prozdrowotne orkiszu

Orkisz był podstawą zdrowej diety według św. Hildegardy z Bingen. Ziarno orkiszu, a także produkty z niego otrzymywane, posiada szereg cennych właściwości prozdrowotnych. Za najważniejsze z nich uznaje się:

– wysoką wartość odżywczą

– wysoką zawartość białka (wyższa niż w przypadku ziarna pszenicy zwyczajnej)

– gluten zawarty w ziarnie orkiszu jest lepiej przyswajalny i mniej obciąża układ pokarmowy, niż gluten w pszenicy zwyczajnej

– wysoką zawartość błonnika pokarmowego

– wysoką zawartość mikroelementów: cynku, miedzi, magnezu, selenu, żelaza oraz witamin A i E

Dlaczego warto włączyć kaszę orkiszową do swojej diety?

Kasza orkiszowa, podobnie jak pozostałe produkty z ziarna orkiszu, posiada wiele korzystnych dla naszego zdrowia właściwości. Jako dodatek do dań mięsnych, stanowi ona ciekawą alternatywę dla ziemniaków. Kaszę tą można włączyć do dań słonych i do słodkich. Wartość energetyczna 100g kaszy orkiszowej to 339 kcal- są to jednak „dobre” kalorie, ponieważ w większości pochodzą z węglowodanów. Ze względu na niski indeks glikemiczny, kasza orkiszowa polecana jest szczególnie dla osób cierpiących na cukrzycę. Z uwagi na wysoką zawartość żelaza, kasza orkiszowa polecana jest dla wegetarian i wegan.

Regularne spożywanie kaszy orkiszowej przyczynia się do:

– zmniejszenia ryzyka wystąpienia miażdżycy (dzięki obniżeniu poziomu cholesterolu)

– poprawy trawienia

– wzmocnienia odporności (właściwości przeciwzapalne dzięki obecności związku aktywnego – rodanidu)

– zmniejszenia ryzyka zachorowania na nowotwory (z uwagi na wysoką zawartość selenu)